|
arima
- ARIMA ALDENDU EZKERO
- ARIMA APARTATUTA
- ARIMA-ARGI
- ARIMA-ARIMATIK
- ARIMA BAKAR
- ARIMA EMAN
- ARIMA-EROSLE
- ARIMA HERRATU
- ARIMA ETA HARAGI
- ARIMA ETA GORPUTZ
- ARIMA-GALDU(KO)
- ARIMA-GALGARRI
- ARIMA-GALTZAILE
- ARIMA-GIDARI
- ARIMA-GORPUTZ
- ARIMA GUZTITIK
- ARIMA-JAGOLE
- ARIMA JOAN
- ARIMAK EGIN
- ARIMAKO AHALAK, AHALMENAK, POTENTZIAK
- ARIMAKO AITA
- ARIMAK URTEN
- ARIMAN HILA (EGON)
- ARIMA HORTZETAN IZAN, EDUKI
- ARIMAREN AHALAK, AHALMENAK, KEMENAK, POTENTZIAK
- ARIMAREN GAIN
- ARIMA PENATU
- ARIMA SALBU
- ARIMATIK
- ARIMAZ EGIA
- ARIMENA
- ARIMEN EGUN
- ARIMETAKO arimadun arimagabe
- ARIMAGABEKO arimagalduko arimaka arimakari arimaketa arimale arimandigo arimategi arimatiar arimatto arimatu arimatxo arimazain arimazaintzaile arimazale arimazko |
ARIMA APARTATUTA. Salvo el alma. "Txerria ematen du, anima apartauta" (G-azp). v. ARIMA SALBU.  Katuak eta emakumeak --anima apartatuta-- berdintsu zerate, zitalak eta setatsuak. Urruz Urz 25. Etxeratzen zan lau-oñian, askotan mokor gaiñetik gerrikua zintzilik zuela, eta zirudiela errotako okulluan egon oi diran aietako bat, anima apartatuta. Ib. 47. Ardotan ire idiak uretan aña edaten dek-eta. Lertuko aiz! [Jonixio.] Anima apartatuta. Lab EEguna 101. |
